العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

72

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

6 - ما واليان حوض كوثريم كه دوستان خود را بوسيلهء جام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه ناشناخته نيست سيراب مينمائيم 7 - شيعيان ما در ميان مردم گرامىترين شيعه ميباشند و افرادى كه بغض ما را دارند فرداى قيامت دچار خسران و زيان خواهند بود . مؤلف گويد : در كتاب احتجاج مينگارد : موقعى كه امام حسين عليه السلام تنها ماند و كسى غير از على بن الحسين و كودك ديگرى كه شير خوار و نامش : عبد اللَّه بود باقى نمانده بود امام عليه السلام آن كودك را گرفت كه او را وداع نمايد ناگاه تيرى آمد و بگلوى وى اصابت نمود و او را شهيد كرد . امام حسين از اسب خود پياده شد و با غلاف شمشير قبرى كند و آن كودك را با همان خونها به خاك سپرد . سپس برخاست و اشعار سابق الذكر را خواند . محمّد بن ابى طالب ميگويد : ابو على سلامى در تاريخ خود مينويسد : اين اشعار را خود حسين عليه السلام انشاء كرد . و احدى نظير اين اشعار را نسروده است : 1 - فان تكن دنيا تعد نفيسة * فان ثواب اللَّه اعلى و انبل 2 - و ان تكن الابدان للموت انشأت * فقتل امرء بالسيف في اللَّه افضل 3 - و ان تكن الارزاق قسما مقدرا * فقلة حرص المرء في الكسب اجمل 4 - و ان تكن الاموال للترك جمعها * فما بال متروك به المرء يبخل 1 - يعنى اگر اين طور باشد كه دنيا نفيس بشمار برود پس ثواب خدا اعلى و نيكوتر است 2 - اگر بدنها براى موت آفريده شده باشند پس كشته شدن مرد در راه خدا افضل خواهد بود . 3 - اگر رزق و روزىها تقسيم شده و مقدر باشند پس قلت حرص مرد در كسب نيكوتر است . 4 - اگر جميع اموال براى نهادن و رفتن است پس چرا بايد انسان نسبت به چيزى كه آن را ميگذارد و ميرود بخل نمايد ؟ سپس حضرت ابى عبد اللَّه آن گروه را براى مبارزه دعوت كرد و همچنان هر